Waarom IP65-verwarmers eigenlijk niet werken (en hoe we dit oplossen)
Er is een klein geheim rondom IP65-verwarmers: de meeste van deze apparaten gaan niet kapot door lekken in de buitenbekleding. Ze gaan juist kapot op de plek waar de draden zijn verbonden met het verwarmingselement.
Stel je eens voor: in een hoogwaardig infraroodsysteem wordt die plek voortdurend blootgesteld aan hoge temperaturen. Het materiaal wordt steeds heet en koud, waardoor het steeds uitzet en krimpt. Als de afsluiting hier niet perfect is, kan vocht binnendringen. Zodra dat gebeurt, ontstaat er oxidatie en raakt de isolatie beschadigd. Hierdoor kan er een kortsluiting optreden, waardoor de verwarmer kapotgaat.
Het probleem met “standaard” afsluitingen
Op veel productielijnen wordt er simpelweg wat siliconen of goedkoop plakmateriaal gebruikt om de draden af te sluiten. Maar deze materialen kunnen de hoge temperaturen niet aan. We hebben het hier over temperaturen van 300°C of meer, vlak naast een kwartstube. Het plakmateriaal krimpt dan en barst. Hierdoor ontstaan er kleine openingen die vocht en olie naar de elektrische contactpunten laten dringen. Dit gebeurt vaak bij goedkope OEM-apparaten. Ze zijn gemaakt om kosten te besparen, niet om vijf jaar lang te werken onder zware omstandigheden.
Hoe wij het anders doen
Om dit soort problemen te voorkomen, kun je het niet zomaar “plakken”. Je hebt een echt systeem nodig. Wij gebruiken hoge dichtheden keramische ferrules, gecombineerd met materialen die bestand zijn tegen hoge temperaturen. Hierdoor ontstaat een mechanische afsluiting, zodat de draden zich niet bewegen tijdens de thermische cycli. Door alles luchtdicht te houden, zelfs bij 400°C, blijven de koperen draden schoon. Geen oxidatie betekent geen stijging van de weerstand, waardoor de verwarmer niet uitvreet.
Een waarschuwing over de installatie
Er is een compromis: omdat de afsluiting zo strak is, zijn de draden eerder stijf. Probeer de draden dus niet te buigen tot ze in een smalle ruimte passen. Als je dit doet, riskeer je dat het plakmateriaal breekt. Dat vernietigt de afsluiting en brengt je terug bij het beginpunt: het risico op een kortsluiting. Geef de draden gewoon wat ruimte en volg de specificaties. Dit is de enige manier om ervoor te zorgen dat de IP65-classificatie echt werkt wanneer het op de productielijn nat en rommelig wordt.